27 bin asgari ücreti tek gecede kazanan cam ustasının hayatı mahvoldu

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

İngiltere’nin East Sussex bölgesinde yaşayan Mark Gardiner, 1995 yılında Ulusal Piyango’dan 11 milyon sterlin (yaklaşık 615 milyon TL) kazanarak bir anda ülke gündemine oturmuştu. Ancak işler hiç de beklediği gibi gitmedi…

Kendine Barbados’ta yazlık, Hastings’te bir futbol kulübü satın aldı, arkadaşlarına evler aldı ve hatta iki yerel futbol kulübünün de hissedarı oldu. Ancak yıllar sonra, yaptığı hataları kabul etti:

“Geriye dönsem birçok şeyi farklı yapardım. Çok para harcadım ama huzuru bulamadım.”

HER ŞEY ÜST ÜSTE GELMEYE BAŞLADI

Mark Gardiner’ın hayatı kısa sürede altüst oldu. Kazancının ardından gazeteciler evinin önünden ayrılmadı; her gün manşetlerdeydi. Bir ay geçmeden eski sevgilisinden “çocuğunun babası olduğu” iddiasıyla ilk dava tehdidini aldı. Yıllar içinde tanıdığı ve tanımadığı birçok kişi servetinden pay istemeye başladı. O günleri şöyle anlattı:

“Bir gün bara gittim. Tanımadığım biri yanıma gelip adımı sordu. Gülümseyeceğini sandım ama bir anda bira bardağını üzerime boşalttı. O an anladım, para sadece kıskançlık getiriyor…”

EV ALDIĞI ARKADAŞLARI SIRTINI DÖNDÜ

Gardiner, kazandığı parayla en yakın dört arkadaşına aynı sokakta evler satın aldı. Ancak kısa süre sonra bu kişilerin çoğunun onu kullandığını fark etti. “O zamanlar dostluk sandığım şey meğer paraymış” diyen Gardiner’ın futbol kulüplerine yaptığı yatırımlar da başarısız oldu. Kısa sürede iflas eden takımlar için “tam bir para israfıydı” dedi.

BİTEN SERVET VE SADE HAYATA DÖNÜŞ

2004’te dördüncü eşinden ayrılan Gardiner, “Bir daha asla evlenmem” diyerek sessiz bir hayata yöneldi. Bugün hala doğrama ustası olarak çalışıyor, kendi Croft Glass adlı cam işleme şirketinde emek veriyor.

Kazandığı paradan geriye çok az şey kalsa da işine döndüğü için pişman değil:

“2 milyon sterlini kendi şirketime yatırdım. Kendi yeteneğimi test etmek istedim ve başardım.”

PARAM YOK AMA HUZURUM VAR

61 yaşındaki Gardiner, bugün sıradan bir minibüsle işine gidip geliyor ve mesleğine tutkuyla bağlı:

“Evet, yeniden kazansam farklı davranırdım. Ama artık param değil, huzurum var. Bir gün işe gitmezsem çalışanlarımın maaşını ödeyemem diye kaygılanmıyorum.”