Sıradan bir gündü, işlerimi yoluna koymak için dışarıya çıktım. Daha doğrusu, garaj kapılarını açtım ve kala kaldım. Dışarı çıkmam mümkün değildi. Embesilin biri getirip arabasını garajın giriş kısmına park etti. Yürüyüp uzandım ve arabanın açık olan penceresinden içeriye baktım. Kir pas içerisinde!!! Şöyle bir etrafını gezdim, dört bir yanı da vuruk ve çizik içerisinde!!! Kendi kendime dedim ki “şimdi bu burada bozulduysa ve bıraktılar, işim iş”!!! Sağıma soluma bakınıyorum kimse yok. Resmini çekip sayfaya atmayı düşündüm. Sonra bir şey dikkatimi çekti. Aracın plakasının üzerindeki bir amblem siyah ile boyanmış ve kapatılmıştı. Araç sanki bir zamanlar “ protokol mensubu birisine” aitti gibi duruyordu. Yirmi dakika bekledikten sonra kenardaki büyük çöp bidonlarını komşumun yardımı ile çekerek aracımı zar zor garajdan çıkardım ve geri çöp bidonlarını yerine koyduk. Tam arabaya bindim hareket ediyordum ki, karşıdaki ATM’lerden siyah takım giymiş salaş bir adam dalgın dalgın yolu geçerek, bu duran külüstür görünümlü mersedese doğru yöneldi. İşte o an, eskiden protokolde baş rolde olan bir zat olduğunu gördüm. Düşündüm, aracımdan inip “sen ne düşüncesiz bir insansın, görmüyor musun garaj önüne park edip, evimden dışarıya çıkmamı engelledin” demeyi, fakat sonra haline bir kez daha bakıp acıdım ve dedim ki “bu zaten Allahından bulmuş, ömrünün sonuna kadar o makamda oturacağını sanıyordu!!! Oysa şimdi ne makam kaldı, ne de saygınlık!!! İsim açıklamıyorum, etik olmaz!!! Lakin, demek istediğim bunlar o makamlardan inince de, geri insanlıklarını bulamıyorlar!!!
Daha sonra her zaman gittiğim eczaneye uğradım. Eczanenin önünde 3 arabalık park yeri, kadının biri iki arabalık park yerini işgal etmiş durumda!!! Yok dedim, bugün günüm hep düşünce özürlü embasillere rast gelecek sanırım!!! Sonrasında yapacağım işlerden vaz geçtim. Surlar içine gidip her zamanki mekanımda Lorenza Coffee’de kendime sade bir con ısmarladım ve Lefkeliler Hanında nostalji yaşadım.
Sabahleyin bu iki embasilden sonra burada içtiğim kahve, dükkan sahipleri ile yaptığım tatlı muhabbet günüme anlam kattı, güzelleştirdi. Bu arada İplik Pazarı yayalaştırma projesi de çok güzel oldu. Emeği geçen herkese bir kez daha teşekkür etmek isterim. Hep söylüyorum, Surlar içi tarihimizin, kültürümüzün, insanımızın odak noktalarından bir tanesidir. Ne zaman içim daralsa, kendimi ya buralara, ya da deniz kenarına atarım. Sizlere de tavsiye ederim sevgili okurlarım!!! Vesselam
News
