Nobel ödüllü Prof. Dr. Aziz Sancar, “EdU” molekülüyle farelerdeki ölümcül beyin tümörlerini tamamen yok eden yeni bir tedavi yöntemi geliştirdi. Sağlıklı hücrelere zarar vermeden doğrudan kanserli hücreleri hedef alan bu keşif, beyin kanseri tedavisinde tıp dünyası için büyük bir umut ışığı oldu.
Nobel ödüllü bilim insanı Prof. Dr. Aziz Sancar ve ekibi, tıp dünyasında büyük heyecan oluşturan bir çalışmaya imza attı.
En ölümcül beyin kanseri türlerinden biri olan glioblastoma üzerinde yürütülen araştırmalarda, “EdU” adlı molekül ile kemoterapi ilacı “Temozolomid”in (TMZ) birlikte kullanımının farelerdeki tümörleri tamamen yok ettiği gözlemlendi.
KANSER HÜCRELERİNİ KENDİ SİLAHIYLA VURUYOR
Laboratuvar ortamında sıkça kullanılan EdU molekülünün, kanserli hücrelerin DNA onarım mekanizmalarını bozarak çalışmaları durdurduğu tespit edildi.
Bölünmeyen sağlıklı beyin hücrelerine zarar vermeyen bu yöntem, sadece hızla çoğalan kanserli hücreleri hedef alıyor. Fare deneylerinde 23 gün gibi kısa bir sürede tümörlerin temizlendiği ve deneklerin yaşam süresinin ciddi oranda arttığı bildirildi.
SANCAR: BÖYLE BİR ETKİ BEKLEMİYORDUK
Çalışmanın tesadüfi bir keşifle başladığını belirten Aziz Sancar, süreci şu sözlerle aktardı:
“EdU molekülü, sağlam DNA’da, sanki DNA hasara uğramış gibi etki yapıyor ve onarım mekanizmasını harekete geçiriyordu! Böyle bir etki beklemiyorduk! Sebebini araştırdık.”
Sancar, mevcut tedavilerin yetersiz kaldığı noktalara da değinerek şunları söyledi:
“İlaçların çoğu kandan beyin dokusuna geçemiyor. Mesela kanserli hastaların yüzde 80’ninin tedavisinde kullanılan cisplatin adlı ilaç bu bariyerden geçemiyor, o bakımdan beyin kanserleri bununla tedavi edilemiyor. Bu EdU kolayca hiç sorun olmadan giriyor.”
Keşfin geleceğine dair ihtiyatlı bir iyimserlik sergileyen Sancar, şu uyarıda bulundu:
“Kanserin çözümünü bulmak zor. Ama farelerde hayat süresini iki misli uzatıyoruz. O bakımdan umut verici bir şey. Fakat kalkıp bunu beyin kanserlerini tedavi edeceğiz demek yanlış.”
Araştırma sonuçları Amerikan Bilimler Akademisi’nin (PNAS) yayın organında yer alırken, yöntemin insanlar üzerinde uygulanabilmesi için yaklaşık iki yıllık bir klinik test sürecine ve gerekli finansmana ihtiyaç duyulduğu belirtildi.
News
