Arınç’tan Mısır turunda adrese teslim iki fıkra

Eski Meclis Başkanı Bülent Arınç, AKP içinden Melih Gökçek ve bazı isimlere yönelik eleştirilerini 2 bin 52 km uzaktan devam ettirdi. Pazartesi günü eski AKP’li vekil ve iş insanlarıyla Kahire’ye giden Arınç, gezide anlattığı iki fıkra ile eleştiri dozunu artırdı. AKP Kırşehir eski Milletvekili Abdullah Çalışkan’ın öncülük ettiği Kahire gezisine Arınç’ın sözleri damga vurdu. Otobüste yolculuk yapılırken Çalışkan mikrofonu Arınç’a verdi. Bülent Arınç, çölde susuzluğunu gidermek için diken ile kendi kanının tadına doyamayıp ölen devenin ‘harese’ hikayesini anlattı ve “Hırs, ihtiras hareseden gelmekte. İşte deve gibi insanın sonunu getirir” dedi. Yargının içinde bulunduğu durumu ise “köpeğini Müslüman mezarlığına gömen adam” örneğini verdi: “Kadıyı satın aldığın gün adalet ölür, adaleti öldürdüğün gün devlet ölür...”

‘ŞAK ŞAK SAKIZ ÇİĞNİYOR’

Bir grup iş insanı ve siyasetçi ile Kahire’ye giden Arınç, anlattığı iki fıkra ile birçok isme gönderme yaptı. Geziye katılan bazı AKP’li isimler, Bülent Arınç’ın sözlerinden ve fıkralarında rahatsız oldu.

AKP kurucularından ve eski TBMM Başkanı Bülent Arınç, Melih Gökçek’in ifade vermeye ağzında sakızla gitmesini eleştirerek şunları demişti: “Bir gün öncesinde başka bir siyasetçi davet üzerine ifade vermeye gitti. Ağzında şak şak sakız çiğneyerek... Utanarak izledim, isminden bile bahsetmek istemiyorum. ‘Bu güne kadar beş bin kere bunlar benim karşıma geldi, ben sıçrayıverdim, bu ne ki’ demek istedi.”

DAVUTOĞLU’NU ÖVDÜ

Arınç, Davutoğlu’nun ifade vermesinden de söz ederek “Beş yıl evvel halkla buluşması sırasında birilerinin sorusuna karşılık kararlılıkla bir cevap vermiş. 5 yıl hiç üzerinde durulmayan konu bir savcımızın önüne gelmiş, o da işgüzarlık yapmış. Gitti, soruları cevapladı. Ben her zaman ifade ettiğim fikirlerin arkasındayım, ben siyasetçiyim, eleştiri hakkımı her yerde kullanırım dedi. Bu asil bir davranış.”

OTOBÜSTE ÜLKEYİ GEZERKEN TUR ARKADAŞLARINA ANLATTI

Çöldeki devenin sonunu getiren ‘harese’ dikeni

“Dayanıklılıklarıyla bilinen develerin çölde çok sevdikleri bir diken vardır. Gördükleri yerde o dikeni koparır ve çiğnemeye başlamaktan kendilerini alamazlar. Keskin diken devenin ağzında yaralar açar, o yaralardan kan akmaya başlar. Tuzlu kan dikenle karışınca bu tat devenin daha çok hoşuna gider. Böylece yedikçe kanar, kanadıkça yer, bir türlü kendi kanına doyamaz ve engel olunmazsa kan kaybından ölür deve. Bunun adı haresedir. Hırs, haris ve ihtiras, ‘harese’den gelmektedir. İnsan doymak bilmez ise hırsı ile kendisine böyle zarar verir ve sonunu getirir.”