SABIKA KAYDININ SİLİNMESİ (DEĞİŞİKLİK) YASASI

Öncelikle, siz sevgili okurlarıma kısa bir tanım yaparak, bu yasadan kimlerin faydalanabileceğini açıklamak istiyorum. Sadece para cezası almış veya en fazla 1 yıl hapis cezasına mahkum olmuş ve cezasını çekmiş olan kişilerin, böyle bir mahkumiyetin üzerinden 10 yıl geçmiş olması ve bu süre zarfında Ceza Yasası tahtında, başka herhangi bir suçtan mahkum olmayan, KKTC vatandaşlarını kapsayan bir yasa değişikliğidir.

Elbette böyle bir yasa ile bu hükmü almış kişilere, yaşamlarında ikinci bir şans tanınacaktır. Bu yasa kimilerine göre iyi, kimilerine göre ise ele alınmaması gereken bir yasa idi. Lakin, her iyiliğin içinde bir kötülük, her kötülüğün içinde de bir iyilik yatır. Bu hüküm ile ceza almış kişiler, yaşamlarında bu ceza ile kendilerini sorgulayıp, bir daha bu hataya düşmemek için iyi bir insan olmaya gayret gösterme niyetinde ise bu yasa onların bu yaşamda ikinci bir şansı akıllıca kullanmaları için biçilmiş kaftan değerindedir. Fakat, bu cezaya makhkum olmuş kişi, kendini sorgulamaz, geliştirmez ve hep ayni noktadan bakarsa yaşama, ilk fırsatta yine ayni hataya düşecek ve bu suçu işleyecektir. Kaldı ki bizim ülkemizde bu suçlardan hüküm giymiş insanları, Devlet tarafından ıslah eden, eğiten, meslek kazandıran, herhangi bir beceri yetisi olanı bu yolda geliştiren hiçbir okul, kurum ve meslek yetiştirme birimi bulunmamaktadır. .

Bu konuda ceza evinde birtakım kişisel gelişim için uğraşa yöneltilme olsada, adı üzerinde orası tutuklu evidir. Burada bulunmak zaten insan psikolojisi üzerinde baskıya neden olmaktadır. Hükümet bu yasada değişikliğe giderken, geniş çaplı bir yelpazeden incelemede bulunsaydı, Devlet olarak eksiklerimizi de görebilecekti. Bir zamanlar Pembe Köşkte, alkol bağımlısı bir gençle röportaj yapmıştım. Buraya ikinci kez girmişti. Çünkü ilk tedavisini aldıktan sonra, dışarıya çıkmış, dağınık bir aile yapısı olduğu için kendine yeni bir yaşam kurması zor olmuştu. Zira, hangi kapıyı çaldıysa iş bulamamıştı.

Günün sonunda kendini yine alkole vermiş ve ikinci kez buraya düşmüştü. Röportajımızın sonunda bana aynen şunu söylemişti; “Abla , ben yine iyileşip buradan çıkacağım ve hayata tutunmak için tek isteğim Devletimin bana bir iş bulmasıdır. İşimle meşgul olup, kazandığım parayla geçimimi sağlarım ve kimseye muhtaç olmam”. Sonra ne mi oldu? Bir köşe yazımda adı geçen şahsın iş aradığını, ikinci bir şansı hak ettiğini duyurmuştum. Bu duyuruma ne cevap veren olmuştu, ne de ben bu şahısla bir daha kontak kuramamıştım.

Devlet, bu şekildeki insanlara iş imkanı yaratabiliyor, onları topluma kazandırabiliyorsa ne ala!!! İşte asıl olması gereken Devlet Yönetimi, Sistemi bu olmalıdır. Dolayısı ile bu gibi yasaların tadil edilmesi de elbette çok normaldir. Lakin, herhangi bir hüküm yemiş kimsenin, bu yasa ile ikinci bir şansı olması, onu topluma yararlı bir birey olarak yetiştirmekten geçer düşüncesi taşımaktayım. Burada da Devlete büyük görev düşer. Mesele sadece yasa yapmak veya tadil etmek değildir. Mesele böyle cezalar ile hüküm giymiş kişilerin Devlet kontrolünde meslek sahibi edinmelerine yardımcı olmak veya Devletin uhdesinde çalıştırılmaları, geçim için bir kazançları bulunması gerekmektedir. Vesselam