ÜLKEDE GÜVENLİK ZAFİYETİNİN OLDUĞU AŞİKARDIR TETİKÇİLER BURAYI MESKEN TUTTU

Bugün biraz 74 öncesine gidelim, sonra günümüze döneriz. Hatırlar mısınız, evlerimizin kapısı penceresi açık uyur uyanırdık. Sokaklarda gece geç vakitlere kadar saklambaç ve plaka oynardık. Bazen de bisiklet sürerdik. Evimize en yakın parklarda arkadaşlarımızla vakit geçirirdik. Ailelerimiz güvende olduğumuzu bilir, bu konuda sıkıntıya girmezdi. Biz bizeydik, herkes herkesi tanırdı. Paylaşımcı, yardımsever, güvenli bir ülkeydi bizimkisi!!! Tek düşman Rumları bilirdik. O da bazılarına göre fazla abartılı, siyasi bir oyunun getirisiydi.

Birçok köylerimizde karışık yaşam vardı Türk-Rum. Lakin, o zamanda bile kapı penceremiz açık uyur, sokaklarda korkusuzca oynar ve parklarda bizi taciz eden olmadan, serbestçe vakit geçirebiliyorduk. Güven vardı insanlar arasında, ülkede de güvenlik!!!! Çalma , çırpma, trafik kaosu, pahalılık, yabancılaşma, menfaat yoktu. Huzur vardı, mutluluk vardı. Belki fakirlik vardı ama her evde kendi çapında bir üretim vardı. Ve elbette bu üretilenlerin paylaşımı, yardımlaşması da çokca idi!!! Eğitim oldukça kaliteli, sınıflar tıka basa dolu değildi ve öğretmenler öğrencileri ile çok rahat bire bir ilgilenebiliyordu. Kalite vardı, okula yazılma derdi yoktu ve o yıllarda bile okulda defter-kalem- kitap dağıtımı yapılmakta, ücretsiz süt dağıtılmaktaydı. Üretimi aşılamak için tarım dersleri vardı, eğitimin temel taşlarından olan ahlak ve din bilgisi vardı.

Yıllar geçti, zaman ilerledi, ülke birçok siyasi oyuna alet olup, kaderi değişti. Nüfus artışı, eğitimin ticarete dönmesi, insanlardaki menfaat olayı, paylaşımı ve birlik-beraberlik ruhunu tüketti. Okullarda gerektiği şekilde din ve ahlak dersleri verilmedi. Bu konu çarptırıldı. Dahası, benim ülkemde, benim eğitimim için, başka memleketten eğitmenler getirildi. Haritada varlığımızı bilmeyen , örf ve ananelerimizi bilmeyen, tarihimiz hakkında en ufak bir bilgisi olmayan bu insanlar okullarımızda eğitmen olarak görev aldı. Nüfus, oy artırmak için verilen kimliklerle kirlendi. Düzen bozuldu, sistem giderek sistemsizliğe dönüşüp, ülkede eskiye dair ne varsa yok etti!!! Bir avuç toprak parçası üzerine, memlekete elini kolunu sallayarak cebinde meteliği olmayan insanlar geldi. Taciz, hırsızlık, kadına şiddet, fuhuş azar azar artarak ülkede tavan yaptı.

Yetmedi, şimdi bir de tetikçiler dadandı. Neden dadandılar biliyor musunuz? Hiçten var olan sermaye sahipleri arasındaki alacak-verecek davaları, birbirlerini yok etmek için silahların konuşulduğu bir dünya olup çıktı KKTC!!! Yetmedi, birbirlerini piyasadan silip, tek patron olmak hedefi ile yine silahlar konuşuldu. Bazı işyerleri haraca bağlandı. Haracını ödemeyenin, silah alnına doğrultuldu.

Biz bu gibi olayları eskiden filmlerde izler, korkardık. Şimdi ise yaşadığımız ülkede her gün bu tarz filmleri canlı yaşıyoruz. Çünkü, ülkede güvenlik zafiyeti var. Çünkü, ülke yönetilemiyor. Çünkü, ülkede denetimsizlik almış başını gidiyor. Çünkü, ülkede sistem yok. Çünkü, ülkede hesapsız kitapsız işler çok. Çünkü, ülkede hak-hukuk-adalet adamına göre işliyor. Çünkü, dokunulmazlık kalkanı ardna sığınanlar bu ülkeyi kendi emelleri için kirletmiş durumdalar. Çünkü, bu ülkede sözde hükümet edenler vizyon ve misyon sahibi değil, menfaatlerinin peşinde koşuyorlar.

Çünkü, bu ülkede irade ve idare satılmıştır. Çünkü, bu ülkede Devlet tanımına uygun bir Devlet yoktur. Çünkü, bu ülkede sorgusuz sualsiz herkese kimlik verilmiştir. Çünkü, bu ülkede ahlak kuralları, ar, edep gibi konular artık kullanılmamaktadır. Çünkü, bu ülkede seçimler adil değil, el altından sahtekarlıkla gerçekleştirilmektedir. Çünkü, bu ülkede toplum menfaatlerini bir pula satmıştır. Çünkü, bu ülkede “sevgi” kavramı türkenmiştir ki, ülke de, toplum da kendi kendini tüketmiştir. Şimdilerde tetikçilerin aramızda volta attığı, güvenliğin sıfırlandığı, çifte kilit altında oturan bizler, halen daha gerçeğe uyanamamaktayız!!! Vesselam